Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Brzegu

Kościół ten został zbudowany w latach 1734-1739 w miejscu gdzie do 1545 r. wznosił się klasztor dominikanów. Fundatorami kościoła byli jezuici, którzy 1681 r. przyjechali do Brzegu w celu jego nawrócenia go na katolicyzm. W tamtym czasie Brzeg był bowiem protestancki. Autorem projektu świątyni był architekt Józef Frisch. Kamień węgielny został wmurowany 14 września 1735 r.

Kierownikiem budowy świątyni był Krzysztof Melcher, fundator kolumny św. Trójcy. W 1740 r. kościół został przekazany do użytkowania (nie miał jednak w tedy, wieży i fasady). Ze względu na sytuację polityczną kościół dokończono w późniejszym czasie.

W 1801 r. w wyniku kasaty zakonu Jezuitów, świątynia staje się kościołem parafialnym. W 1856 r. następuje rozbudowa kościoła według projektu wrocławskiego architekta Wilczka, zmodyfikowanym przez radcę budowlanego Augusta Stülera. Zostaje więc wykończona fasada oraz dodane dwie wieże.

Kościół ucierpiał w wyniku II wojny światowej. Renowacji dokonano w latach 50 XX wieku.

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego to jedno nawowa świątynia. Zbudowana w stylu barokowym na planie prostokąta. Wnętrze jest dość bogato zdobione i optycznie wydaje się większe niż jest w rzeczywistości.

Do prezbiterium przylega wtórnie dobudowana zakrystia łącząca kościół z klasztorem. W świątyni jest też dużo kapliczek i ołtarzy bocznych. To co jednak najbardziej zachwyca w tej świątyni to malowidła na suficie i ścianach. Obrazy te sprawiają, że świątynia wydaje się dużo bardziej wyższa i sięgała samego nieba. Efekt ten uzyskano dzięki zastosowaniu polichromii iluzjonistycznej, której autorem był jezuita Jan Kuben.