Przy skrzyżowaniu ulicy św. Marcin z Alejami Marcinkowskiego znajduje się stary niepozorny kościółek pod wezwaniem św. Marcina. Choć może się to niektórym wydać dziwne świątynia ta ma i miała duży wpływ na cały Poznań.
Spis treści
Historia kościoła św. Marcina w Poznaniu
Nie do końca wiadomo w jakich okolicznościach i kiedy powstał kościół św. Marcina. Zakłada się jednak, że jego fundatorem był książę Przemysł I (ojciec Przemysła II, który przez pewien czas był nawet królem Polski). Miało to mieć miejsce w 1240 roku. Zachowane dokumenty mówią, że sama parafia istniała już wcześniej i powstała pomiędzy XI a XIII wiekiem.
Wokół kościoła bardzo szybko zaczęła tworzyć się osada, która swoją nazwę wzięła od kościoła. To właśnie od jej nazwy pochodzi nazwa ulicy św. Marcin. Bo w Poznaniu nie ma ul. św. Marcina tylko właśnie św. Marcin.
Dopiero w XVIII wieku osada wokół kościoła zostaje włączona w ramy Poznania. Skutkiem tego jest wytyczenie ul. święty Marcin. Oczywiście była ona w tedy trochę krótsza niż w czasach współczesnych.
O tym jak pierwotnie wyglądał kościół nie ma wielu informacji. Wiemy natomiast, że był najprawdopodobniej murowany. W ciągu kolejnych wieków kościół był wielokrotnie niszczony (np. w wyniku najazdów i wojen) i odbudowywany. Kolejne pokolenia wprowadzały też w nim różne zmiany.
W latach 20 XX wieku do kościoła dodano wieżę (nie była to pierwsza wieża tego kościoła, wcześniejszą rozebrano jeszcze podczas zaborów).
Podczas II wojny światowej kościół przez pewien czas pełnił rolę magazynu dzieł sztuki. Oficjalnie uznaje się, że spłoną razem z swoją zawartością. Jednak co jakiś czas w antykwariatach na terenie Polski można trafić na dzieła sztuki, które pochodzą właśnie z tego kościoła lub miały być tam składowane. Dzieła sztuki, które miały ponoć spłonąć.
Kościół św. Marcina po II wojnie światowej
Po powojennej odbudowie świątynia stała się dużo skromniejsza niż była wcześniej. Do czasu odbudowy kościoła parafia korzystała z kościoła przy ul. Fredry obecny Kościół Najświętszego Zbawiciela w Poznaniu. Czyli przed wojennego kościoła Ewangelickiego. Udało mi się znaleźć zdjęcia kościoła św. Marcina z 1945 roku na stronie Cyryl – Cyfrowe Repozytorium Lokalne.
Odbudowa wieży kościoła?
Warto wiedzieć, że co kilka lat pojawia się pomysł odbudowy jej wieży kościoła (podobnie jak wieży Zamku Cesarskiego). Najprawdopodobniej jednak to nigdy nie nastąpi.
To jak przed II wojną światową wyglądał kościół św. Marcina wraz z otoczeniem można zobaczyć na muralu mieszczącym się na Alejach Marcinkowskiego. Mural został bowiem stworzony na bazie przed wojennego zdjęcia. Oryginalne zdjęcie to zostało najprawdopodobniej wykonane z placu Wolności.
Wnętrze świątyni
W wyniku wojny praktycznie zostały tylko niektóre ściany zewnętrzne i miejscami pozostałości dachu. Nie oszukujmy się odbudowany kościół swoim wyglądem różni się od tego jaki był kiedyś. Jednak z perspektywy czasu myślę, że wykonano w miarę dobrą robotę. Świątyni nadano oryginalny styl gotycki.
W kościele zrekonstruowano wiele elementów w tym sklepienie gwieździste. W oknach znajdują się witraże z lat 60 XX wieku.
Obecne organy pochodzą z 1965 i zostały budowane przez firmę Włodzimierza Truszczyńskiego z Warszawy, zastąpiły one wcześniejsze zniszczone organy.
W ołtarzu głównym mieści się późnogotycki tryptyk, powstały w 1498 r. W jego polu środkowym ustawione zostały figury Matki Boskiej z Dzieciątkiem, św. Jana Chrzciciela i św. Katarzyny.
Obok kościoła mieści się prowizoryczna dzwonnica z 3 dzwonami pochodzą one z 1563, 1718 i 1747 roku.
W 1911 roku utworzono również grotę Matki Boskiej z Lourdes.
Lokalizacja kościoła
Kościół św. Marcina zlokalizowany jest obok Galerii MM przy wylocie z Alei Karola Marcinkowskiego. Przy kościele znajdują się budki z jedzeniem oraz parking.
źródła:
Dodaj komentarz